Geen kleur, geen goed humeur. Gehaakte omslagdoek, gehaakte hoes voor krukje en een gehaakte vaas

Ik borduur hier nog even verder op het vorige blogbericht...(dat weer lang geleden gepost is, I know.)

Ook omdat mij de vraag werd gesteld of al die kleuren die in de kussens terugkomen metaforisch zouden zijn voor een karakter.

Zeggen kleuren iets over karakters? Waarom kies je steeds weer voor dezelfde kleur(en) en tinten.

Omdat ze je persoonlijkheid weerspiegelen of kies je ze juist omdat je de energie van die bepaalde kleur nodig hebt, en zijn ze een aanvulling??

Ikzelf ben zot van appelblauwzeegroen, mintgroen, roze...  om maar iets te noemen en heb weinig tot geen affiniteit met geel, zwart en ossebloedrood of bordeaux. Wat zegt dat over mij?

"Dat ik ik ben" en "het is wat het is" volstaat voor mij :-)

Als ik een hele dag in zwarte kleren moet rondlopen, ben ik gegarandeerd neerslachtig tegen dat de namiddag zich aandient. Hul ik mij bij het ochtendgloren daarentegen in rozige/groene tinten, dan voel ik mij instant 20 jaar jonger. Ik kan dus op zijn minst zeggen dat mijn humeur door kleuren wordt beïnvloed.

Nog een bewijs hiervan is het geluksgevoel of de energieboost die ik krijg bij het bezoeken van  kleurrijke blogs en Instagramfoto's waar de kleuren soms werkelijk van afspatten.

Mensen, ik zweer het jullie, als kleuren drankjes waren, dan zou ik de hele dag aan de fles hangen!!!

De laatste maanden greep ik op garenvlak voornamelijk naar de kleuren mint, gecombineerd met zachtpaars.

Zie hieronder de bewijzen...

Een jasje voor een vaas

Een omslagdoek naar een patroon uit het boek Puur haken van Maaike Creations

Een hoes voor een krukje uit de kringwinkel.

Fijn weekend allemaal!
PIXIE

Een haaksel voor haar en haar

Ik had nog Fenna garen over van een vorig project en besloot een omslagdoek te maken. Net zoals kussens, schoenen, tassen, bambi's...kan een mens er daar nooit genoeg van hebben.

Alles ging goed...

 zolang ik over mijn haakwerk "mocht" beschikken natuurlijk

Het was zo goed als af toen ik besloot om het weer uit te trekken.

 Vraag me niet waarom, maar ik zal het geen 2 keer doen want dat garen valt niet uit te trekken.

Ben weeral op gevoel beginnen haken en om een lang verhaal kort te maken

dit is het resultaat :

 Weer niet volgens een patroon,

gewoon rond haken, van boven wat minderen,

een randje van boven

en pomponnekes van onder.

Een col voor mij

en een rokje voor de dochter

Het leven kan soms zo eenvoudig zijn!

Zeker als je het nog kan meenemen in een mandje.

 Nog een fijne zondag iedereen

PIXIE

Een gehaakte omslagdoek met een omweg...

Dit haakwerkje zou ik wel eens effe rap van mijn haaknaald laten rollen. Had een makkelijk patroon van een omslagdoek uit het boek "Haken en kleur" gekozen en had mijn favoriete kleur die ik hiervoor wilde gebruiken nog liggen.Ik moest dus niet te veel nadenken en gas geven.

Maar het is allemaal een beetje anders uitgedraaid. Trok eerst wel wat op een kaboutermuts vond ik.

 Maar geen nood, ik haakte lustig verder... Kreeg onderweg toch het gevoel dat er iets niet klopte. Het kroop zo ontzettend ineen...

Nog wat verder gehaakt en hoewel ik niks verkeerd deed, stond het me toch niet aan. Het garen was gewoon te dun voor dit patroon, vandaar dat het een triestig hoopje bleef. Als kers op de taart bleek ineens mijn garen op en bijkopen was geen optie want ik wist zelfs begot niet meer waar het vandaan kwam.

Ben dan in de Zeeman op een geschikt "groen" gestoten want die kleur moest het per sé zijn en ben opnieuw begonnen (hoewel de goesting toch een beetje zoek was). Met een dikkere haaknaald en een grotere bescheidenheid :-) ging deze trein al heel wat sneller en zelfs de bloemetjes stonden er vrij snel op.
Het resultaat : ik ben hem beu gezien - dat is ook weer zo typisch en toch wel zonde - dus die moet effe de kast in voor een tijdje...

Ondertussen ben ik in een plaid gevlogen, ahhh, een plaid dat is voor mij een "ik begin eraan maar maak het nooit niet af project" maar ben deze keer vastberaden!

PIXIE

Gehaakte omslagdoek en sjaal

Allereerst wil ik iedereen bedanken voor de toffe reacties die ik krijg. Maar... en nu komt het... computeranalfabeet dat ik ben reageer ik op de meeste vanuit mijn gmail (want daar krijg ik die reacties ook binnen) en nu blijkt dat mijn antwoorden gewoon niet toekomen! Heb dat gecheckt bij een aantal mensen en dat klopt.

 

Dus vind ik het doodzonde dat mijn reacties allemaal verloren zijn gegaan en zal ik voortaan rechtstreeks op mijn blog reageren maar krijgen jullie ze dan wel binnen? (ok, ga nu af als een gieter met zo een domme vraag maar liever dat dan dat jullie denken dat ik de moeite niet doe om te antwoorden)

 

Dit gezegd zijnde heb ik - wat haken betreft - mijn versnelling hoger gezet en maakte van mijn hart een steen door Serafina van mijn WIP af te wippen en liet ik me niet vermurwen door haar klaagmiauwkes. Precies of het beestje heeft geen alternatieve zachte plekjes om zich te nestelen. 

Is mijn omslagdoek dus af, heb ik er snel een foto van getrokken en haar er terug op gezet maar Madam wou niet meer! Ok, begrepen, we hebben karakter.
En nog eens bedankt Handwerkjuffie die trouwens net een heel leuk boek heeft uitgebracht.
 Ga maar eens piepen.

Er lag ook al een tijdje de alom bekende sjaal uit het boek Haken en Kleur te wachten op haar bloemekes.
Dat is echter friemelwerk en behoort tot de afwerking en dan staat de dees niet op de eerste rij.
 Maar ik heb doorgebeten et voilà. Hij is maar een beetje appelblauwzeegroen hoor :-)

 PIXIE



WIP(je) naar 2014

Toen ik deze omslagdoek voorbij zag komen in blogland en wel bij handwerkjuffie, was ik op slag verliefd! Ben als een mol gaan wroeten in mijn voorraad wol en vond wat ik zocht... Pixiekleuren...

Eraan beginnen was een ander paar mouwen want er was geen teltekening patroon bij en het begin stond niet beschreven. 

Combineer dat met een zeer gebrekkige werking van mijn hersengedeelte dat instaat voor alles wat met tellen en ruimtelijk inzicht te maken heeft, en je bent zeker van een paar uur puzzelen, proberen, uittrekken, vloeken en opnieuw beginnen. 

Ik had het natuurlijk ook aan Handwerkjuffie zelf kunnen vragen maar kon absoluut niet wachten.

 Hopelijk ben ik goed bezig en als dat niet zo is...lieve juffie, laat me dan in de waan :-)

Zo, leek me leuk om 2013 te eindigen met het begin van een nieuw haakwerk.

(en dat hier nog vier sjaals onafgewerkt liggen, dat hoeven jullie niet te weten)

Veel plezier morgen en tot in 2014!!!

PIXIE

gehaakte cols

Een voordeel van de herfst, terug cols dragen. Er circuleren er zoveel mooie in blogland dat ik er mij ook aan gewaagd heb.
Een echt patroon heb ik niet gebruikt, de eerste sjaal heb ik in het rond gehaakt met 3 verschillende kleuren, afwisselend stokjes en vasten en je kan hem één keer omslaan.
De tweede is heel simpel, gewoon stokjes gehaakt en als ie breed genoeg was aan elkaar genaaid.
Het meest toffe is dat we ze samen kunnen dragen...
Nog een prettige zondag allemaal!
 

 

Zot zijn doet geen zeer


De tweede col

 

PIXIE

Gehaakte moeubius sjaal

Pixie Junior is maandag voor de eerste keer op Chiro kamp vertrokken voor 10 dagen. Ik had vlak ervoor nog een Moeubiussjaal gehaakt voor haar met garen dat ik gekocht had in de Veritas. (merk Bravo en hknld 4.5)

Enkele jaren geleden had ik dat ook nog eens geprobeerd maar dat bleef toen mislukken. Deze keer "denk" ik dat het ok is want weet begot niet of ik het wel volgens de regels gedaan heb. Ik vond ook niet direct een goede tutorial ervoor dus heb ik het maar op het gevoel gedaan. Het poseren ging niet van harte want het was natuurlijk te warm eh - wat doe ik dat kind aan - maar op het einde kon er dan toch een lachje af.

Enne... voor de rest loop ik als een kip zonder kop rond, ga werken, probeer het huis zoveel mogelijk uit te mesten,  geniet van het mooie weer maar de "juge" ziet toch wel af met mij want hemeltje lief, wat mis ik ze! 

 

PIXIE

Pulp Queen in vol ornaat

  

80 granny squares gehaakt door pulp queen, ah ja dat kon omdat ze er in die tijd nog bezeten van was. Er werd dus avond na avond naarstig aan doorgewerktgehaakt. Wat kan een mens dan veel energie hebben! Een lekker lange sjaal die ook nog assorti bleek te zijn met haar jas. Er zijn zo van die toevalligheden die het leven kleur geven.

PIXIE